Onze laatste avond in NZ…slik. De weemoed slaat nu al toe en we zijn nog niet eens in Nederland. Nu we een beetje de tijd hebben om alles te laten bezinken, worden onze ervaringen nog overweldigender. Wat een fantastisch mooi land en ik heb nu al spijt dat we gaan. Natuurlijk is het prettig om even niet met je toilettas onder je arm naar de toiletgebouwen te hoeven, weer je bed te moeten uitklappen, weer diezelfde broek aan te moeten. Desalniettemin wil ik blijven! Ik ga hier Nederlands geven ofzo, er moet toch wel iets zinnigs te doen zijn.
Meik en Jis gaan denk ik lekker relaxen op Langkawi. Je merkt dat ze toch wat vermoeid raken van al dat gereis. Ik stel me zo voor dat ze heerlijk op het strand kunnen spelen.
Jeroen heeft trouwens wat onderhoudsproblemen met zijn ‘ baard’! Hoe hou je zo’n kort baardje kort zonder ‘m er weer af te halen? Dat was dus het geval op de laatste foto’s, maar inmiddels is er weer een nieuwe kweek. Alle tips zijn welkom trouwens!
Nog een toetje: ik heb om ‘s ochtends 6 uur de enorme giant ‘sperm whales’ gezien! Dit is de grootste walvis onder de walvissen (worden zo’n 20 meter) en eten allerlei beesten waaronder haaien. De naam laat zich raden, maar niet heus! Boven water zie je ‘m water spuiten (is het teken dat er 1 is) en dan het moment supreme: de enorme staart die door het water glijdt. Op onze zoektocht hebben we drie van deze walvissen gezien. Prachtig! En als toetje kwamen we in een baai met wel honderd springende dolfijnen. Ik wist niet waar ik zo snel moest kijken. Wat een superbeesten. Tja, vandaar dat ik het bijzonder jammer vind om dit land te verlaten….Ik hoop dat onze foto’s prachtig zijn. En natuurlijk hebben we een hoofd vol met ervaringen, beelden en herinneringen waarop we nog lang kunnen kauwen.
En Daan, wij komen volgende week donderdag de 26e weer in Nederland. Zeer vreemd idee hoor!
En wij er voor natuurlijk. De helicopter is namelijk in de sneeuw geland:
Meteen maar even wat gletsjers in de omgeving meegepikt, dit was Frans Josef
En dit was de Mount Abel Tasman:
Op de terug weg vanaf de Mt Cook kwamen we een erg leuke Farm camping tegen waar de meiden ezel gereden hebben:
Vandaaruit zijn we nu dus aanbeland in Kaikoura, morgen vertrekken we naar Christchurch, een grote stad op het zuidereiland en daar leveren we overmorgen (donderdag) de camper weer in, dan zit het er helaas al weer op. Maarrrrrrrrr ……. Dan gaan we natuurlijk nog even bijkomen op Langkawi. Ik hoop dat daar het internet al is doorgedrongen, want de tropische plaatjes van dit bounty eiland van Maleisie willen we jullie natuurlijk ook niet onthouden …..
Na deze fantastisch mooie gletsjer zijn we naar de “sounds” gegaan, waar we een dagtocht hebben gemaakt naar “Doubtful sound”. Cook heeft deze naam er aangegeven omdat hij twijfelde om er in te gaan. Doubtful, uitzicht dat Captain Cook moet hebben gehad
De sound maakt deel uit van een groot fjorden gebied, dat eigenlijk 1 groot natuurpark is en verder weinig toegankelijk. We hadden geluk, want het regende, daardoor bestond alles zo’n beetje uit waterval! Erg mooi dus. Oh ja, ik heb ondertussen mijn baard laten staan: MIJN BAARD:
In de “poll” hier links in het menu kun je aangeven of ik em moet houden of scheren ! We zijn benieuwd naar de reacties en misschien doe ik er iets mee …… Het vervolg van de reis bestond uit het uiterste zuiden, de Catlins, waar we dan eindelijk onze pinguins hebben gezien, erg grappige beestjes. Uiteraard zagen we ook nog zeehonden en zeeleeuwen, maar dat begint bijna normaal te worden ……. Dat was bij Nugget point
Nu zitten we in Dunedin, DE studentenstad van NZLND, waar Meike een vriendinnetje van een eerdere camping heeft ontmoet, zodat er druk gespeeld kan worden met de Barbies. Voor Jisse gaan we hier haar eerste schoenen kopen, die zijn ondertussen hard nodig. Vervolg van de reis zal gaan naar Mt. Cook, de hoogste berg van het land, daar kijken we al weer naar uit.
Na de Marlborough sounds zijn we naar het Abel Tasman park gegaan. Daar hebben we 2 prachtige wandelingen gemaakt, de eerste was op mijn verjaardag, de 31e, we hebben daar op een mooi strandje een feestje gevierd, met taart en kado’s
Ziet er wel een beetje Robinson uit toch? ‘s avonds hebben we oud en nieuw ‘gevierd’ maar was toch niet als thuis; we lagen voor 12 op bed en hebben wel wat vuurwerk gehoord, maar stelde eigenlijk niet veel voor. De Nieuw Zeelanders vieren het door veel te drinken en op het strand rond te hangen. Op 1 januari zijn we weer Abel Tasman park ingegaan en hebben een wandeling van 3 uur gemaakt door het prachtige gebied; zeer veel mooie uitzichten op witte strandjes, maar ook in de jungle achtige oer bossen. Overigens de Nieuw Zeelandse bossen zijn overal prachtig met bomen, varens, palmen en allerlei andere soorten waardoor de bossen zeer dicht begroeid zijn. Mooi Abel Tasman strandje
Swingbridge in Abel Tasman park
Na het Abel Tasman park zijn we naar de west kust gegaan van het zuider eiland. Eerst zeehonden gekeken in Westport, erg leuk om ze te zien spelen in de golven en bij de rotsen. Onderweg nog langs de bullergorge gekomen, een soort Gorge de Tarne in het groot. Goudzoeken in de Bullergorge
Vervolgens naar de Pancake rotsen gegaan: PanCake rocks
Nu zitten we aan de Frans Josef gletsjer, die we vanmiddag bezocht hebben. Franz Josef Gletsjer
Het vervolg is verder afzakken naar het zuiden van het zuidereiland